Oude valutasoorten

 

Duitse Mark

De Duitse Mark was van 1948 tot januari 2002 het wettelijke betaalmiddel in de Bondsrepubliek Duitsland. In het dagelijks leven werd de munt d-mark genoemd, deutschmark kent men alleen in Engeland. Voor de tweede wereldoorlog werd er in Duitsland ook al betaald met marken, maar dat was niet de Duitse Mark.

Na de vereniging van Duitsland in 1871 ontstond er na enkele jaren ook behoefte aan een gemeenschappelijke munt. Die werd in 1876 de mark genoemd en stond tot 1914 voor een gewichtseenheid in goud. Door de eerste wereldoorlog ontstond er in Duitsland hyperinflatie. Hierdoor werd er onderscheid gemaakt tussen de nog steeds waardevolle goldmark en de minder waard wordende papiermark. Hyperinflatie heeft een litteken in de Duitse geschiedenis achtergelaten. Zelfs nu zijn de Duitsers nog bang voor dit verschijnsel.

De rentenmark en later de Reichsmark vervingen in de jaren 20 de oude marken. Pas na de Tweede Wereldoorlog werd de Duitse Mark ingevoerd in de Bondrepubliek Duitsland, de DDR kreeg de Ostmark. Na de oorlog werd de Duitse Mark snel een sterke munt en veroverde een belangrijke plaats in Europa. Landen zoals Nederland wilden de koersverschillen met de Duitse Mark zo klein mogelijk houden om economische samenwerking makkelijker te maken.

Ook buiten de Duitsland werd in sommige landen de Duitse Mark als betaalmiddel gebruikt. Montenegro voerde na een periode van hyperinflatie in 1999 de Duitse Mark in als betaalmiddel in samenwerking met de Duitse Bundesbank. Ook in Kosovo is de Duitse Mark een tijd het enige wettige betaalmiddel geweest.

1 duitse mark

 
10 duitse mark